Baza firm B2B to uporządkowany zbiór danych o przedsiębiorstwach i osobach, które w nich decydują o zakupie, wykorzystywany do kampanii sprzedażowych i marketingowych. Dane pochodzą z 3 źródeł: rejestrów publicznych (KRS, CEIDG, REGON), płatnych baz dostawców oraz własnego CRM. O wartości bazy decydują jej jakość i podstawa prawna użycia, a nie sama liczba rekordów.
Skąd brać dane do bazy firm B2B: rejestry, płatne bazy, własny CRM
Przyjęty w tym artykule podział obejmuje 3 źródła, które w praktyce uzupełniają się nawzajem. Rejestry publiczne dają dane identyfikacyjne firm, płatne bazy dodają dane o osobach i kontaktach, a CRM zawiera historię relacji, której nie ma żaden zewnętrzny dostawca. Sposób wykorzystania rejestrów do analizy wielkości rynku opisujemy w osobnym tekście o analizie rynku B2B. Tutaj chodzi o dane potrzebne do kontaktu z konkretnymi firmami.

Rejestry publiczne: KRS, CEIDG i REGON
Wyszukiwanie podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym nie wymaga konta w systemie. Wynik odpowiada odpisowi aktualnemu albo pełnemu, przy czym odpis pełny zawiera także dane wykreślone. Dla kampanii przydatne są nazwa spółki, numer KRS, adres siedziby i informacje o organach spółki. Zakres danych w odpisie warto sprawdzić na konkretnym przykładzie, zanim zaplanuje się na nim proces. Portal rejestrów sądowych udostępnia również otwarte API, które pozwala pobierać dane programowo.
W CEIDG, czyli ewidencji jednoosobowych działalności gospodarczych, jawne są według portalu biznes.gov.pl między innymi nazwa firmy, NIP, REGON, data rozpoczęcia działalności, status oraz rodzaje działalności. Numer telefonu i adres e-mail znajdują się w ewidencji tylko wtedy, gdy przedsiębiorca podał je we wniosku i ich nie zastrzegł. Masowy odczyt umożliwia Hurtownia Danych CEIDG: wymaga założenia konta, złożenia wniosku o dostęp i zaakceptowania oświadczenia o ochronie i przetwarzaniu danych osobowych, a logowanie odbywa się Profilem Zaufanym.
Rejestr REGON prowadzi Główny Urząd Statystyczny. Według strony API REGON (odczyt z 25.10.2026) usługa i dane są udostępniane bezpłatnie, a podmiot komercyjny uzyskuje klucz użytkownika po zgłoszeniu e-mailem. Wyszukiwać można po numerze REGON, NIP lub KRS, więc interfejs służy do uzupełniania danych o firmach, które już się zna, a nie do tworzenia list według branży. Limity zależą od pory dnia i w godzinach 8:00-16:59 wynoszą do 6 000 wywołań na godzinę, 120 na minutę i 3 na sekundę.
Rejestry mają 1 wspólną cechę: dostarczają urzędowe dane identyfikacyjne firm, a rejestr nie potwierdza, kto odpowiada za konkretny zakup w danym obszarze, nawet gdy wskazuje osoby uprawnione do reprezentacji spółki. Warto traktować je jako szkielet, do którego dobiera się kolejne informacje.
Płatne bazy danych
Dostawcy baz łączą rejestry z innymi źródłami i sprzedają listy firm oraz kontaktów, zwykle z danymi o osobach, stanowiskach i adresach e-mail. Zaletą jest czas, bo gotowa lista może pojawić się szybciej niż lista budowana od zera. Wadą jest niepewne pochodzenie danych, które dla kupującego ma znaczenie zarówno prawne, jak i jakościowe. Przed zakupem warto uzyskać od sprzedawcy odpowiedzi na kilka pytań:
- skąd pochodzą dane o osobach i na jakiej podstawie prawnej zostały zebrane;
- czy podstawą była zgoda i czy obejmuje ona przekazanie danych innym podmiotom do ich własnego marketingu bezpośredniego;
- kiedy rekordy były ostatnio weryfikowane i jak dostawca obsługuje osoby, które wniosły sprzeciw;
- czy sprzedawca przekaże dokumentację, która pozwala wykazać zgodność zakupu z RODO.
Takie warunki wynikają ze stanowiska Komisji Europejskiej: organizacja przekazująca listę musi wykazać, że pozyskała dane zgodnie z przepisami i że może je wykorzystać w celach reklamowych, a kupujący musi poinformować osoby najpóźniej przy pierwszym kontakcie, że ich dane zostały zebrane.
Własny CRM jako baza historii relacji
Własny CRM zawiera dane, których nikt nie sprzeda: historię rozmów, ofert, przegranych szans i klientów, którzy odeszli. Jest też punktem odniesienia dla każdej kampanii, bo pozwala sprawdzić, czy zewnętrzna lista nie dubluje firm, z którymi relacja już istnieje. Dane z CRM nie zwalniają jednak z oceny podstawy prawnej: to, że ktoś kiedyś zapytał o ofertę, nie przesądza o zgodzie na kolejne wiadomości handlowe.
Jakość danych przed kampanią
Zewnętrzną listę warto sprawdzić, zanim trafi do sekwencji wiadomości, bo błędne dane mogą obniżać skuteczność kampanii i zwiększać jej koszt. Proponujemy kontrolę w 5 obszarach:
- Zgodność z rejestrem: nazwa, NIP i adres firmy z listy powinny zgadzać się z danymi w KRS, CEIDG lub REGON.
- Aktualność osób: stanowisko i zatrudnienie warto potwierdzić na stronie firmy lub w publicznym profilu zawodowym.
- Duplikaty: ta sama firma zapisana pod różnymi nazwami i z różnymi adresami zniekształca liczbę kont w kampanii.
- Dopasowanie do ICP: firmy spoza profilu idealnego klienta, opisanego w artykule o ICP, mogą zużywać budżet bez szansy na sprzedaż.
- Status zgody i sprzeciwu: przy każdym kontakcie powinna być informacja, skąd pochodzi i czy osoba nie wniosła sprzeciwu.
Praktyczna metoda to test próbki. Z listy losuje się na przykład 100 rekordów (to założenie przykładowe), sprawdza je ręcznie według powyższych obszarów i dopiero na podstawie odsetka błędów decyduje, czy lista nadaje się do użycia. Wynik testu warto zapisać razem z datą, bo ułatwia rozmowę z dostawcą i późniejsze porównanie kolejnych dostaw.
Dane intencji zakupowej
Dane intencji zakupowej (ang. intent data) to sygnały, że firma prawdopodobnie szuka rozwiązania: odwiedza strony o danym temacie, czyta porównania, pobiera materiały. Podział na dane własne (first-party), partnerskie (second-party) i zewnętrzne (third-party) funkcjonuje głównie w materiałach dostawców, a nie jako norma branżowa, więc w artykule traktujemy go jako roboczy.
Dane własne pochodzą ze strony firmy, formularzy, kampanii i CRM. Mają tę zaletę, że pochodzą z działań firmy, ale obejmują wyłącznie osoby, które już trafiły do firmy. Dane zewnętrzne kupuje się od dostawców, którzy zbierają sygnały w wielu serwisach. Przy ich ocenie zarząd powinien zapytać o 3 rzeczy: czy sygnał dotyczy firmy czy konkretnej osoby, z jakich serwisów pochodzi oraz jak dostawca wykazuje podstawę prawną zbierania danych. Sygnał dotyczący całej firmy wskazuje, gdzie warto skierować uwagę handlowca, ale sam nie mówi, z kim rozmawiać.
Zbieranie danych własnych na stronie wymaga ostrożności. Zgodnie z art. 399 Prawa komunikacji elektronicznej przechowywanie informacji w urządzeniu końcowym użytkownika lub uzyskiwanie dostępu do informacji już w nim przechowywanej wymaga uprzedniego, jednoznacznego poinformowania użytkownika o celu oraz jego zgody, a przepis przewiduje wyjątki dla zapisu lub odczytu koniecznego do transmisji albo do dostarczenia usługi żądanej przez użytkownika. Przepis obejmuje także mechanizmy inne niż pliki cookies. Narzędzia analityczne i piksele należy więc ocenić pod tym kątem.
RODO i art. 398 PKE: zasady wykorzystania bazy
Poniższy opis streszcza brzmienie przepisów i nie stanowi porady prawnej. W razie wątpliwości warto skonsultować konkretny proces z prawnikiem. 2 akty prawne działają równolegle: RODO reguluje przetwarzanie danych osobowych, a Prawo komunikacji elektronicznej (PKE) sposób, w jaki wolno wysyłać informację handlową.
RODO: podstawa, obowiązek informacyjny, sprzeciw
Dane osobowe to według RODO informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osobie fizycznej. Imię, nazwisko, stanowisko i służbowy adres e-mail pracownika spółki spełniają tę definicję, mimo że dotyczą życia zawodowego. Dlatego lista kontaktów do decydentów podlega RODO.
Jedną z podstaw przetwarzania, którą administrator może rozważyć w kontaktach B2B, jest art. 6 ust. 1 lit. f: przetwarzanie niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów administratora lub strony trzeciej, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter mają interesy lub prawa i wolności osoby, której dane dotyczą. Trzeba więc ocenić uzasadniony interes, niezbędność przetwarzania do jego realizacji oraz równowagę z prawami osoby. Podstawę ustala się osobno dla każdego celu, a jej wybór warto udokumentować.
Gdy dane nie pochodzą od osoby, której dotyczą, na przykład z rejestru albo od dostawcy bazy, zastosowanie ma art. 14. Administrator podaje wtedy między innymi swoją tożsamość, cel i podstawę prawną przetwarzania, a przy art. 6 ust. 1 lit. f także opis uzasadnionego interesu. Podaje również źródło danych i informację, czy pochodzą one ze źródeł publicznie dostępnych. Termin wynosi według art. 14 ust. 3 rozsądny czas, najpóźniej miesiąc od pozyskania danych. Gdy dane mają służyć do komunikacji z osobą, informację przekazuje się najpóźniej przy pierwszym kontakcie. Ust. 5 przewiduje wyjątki, na przykład gdy osoba już ma te informacje.
Art. 21 ust. 2 i 3 daje osobie prawo sprzeciwu wobec przetwarzania na potrzeby marketingu bezpośredniego, a po sprzeciwie nie wolno już przetwarzać jej danych do takich celów. Zgodnie z ust. 4 o tym prawie informuje się najpóźniej przy pierwszej komunikacji, jasno i odrębnie od innych informacji. W praktyce oznacza to prowadzenie listy osób, które sprzeciw wniosły, i sprawdzanie jej przed każdą wysyłką.
Art. 398 PKE: wysyłka informacji handlowej
Według art. 398 ust. 1 ustawy z 12.07.2024 Prawo komunikacji elektronicznej (Dz.U. 2024 poz. 1221, w skrócie PKE) zakazane jest używanie automatycznych systemów wywołujących oraz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych, w szczególności w ramach usług komunikacji interpersonalnej, do przesyłania informacji handlowej, w tym marketingu bezpośredniego, do abonenta lub użytkownika końcowego, chyba że uprzednio wyraził on na to zgodę. Ust. 2 stanowi, że zgodę można wyrazić przez udostępnienie identyfikującego osobę adresu elektronicznego w celu przesyłania informacji handlowej na ten adres. Ust. 4 kwalifikuje naruszenie zakazu jako czyn nieuczciwej konkurencji.
W cytowanym brzmieniu przepis nie wyłącza adresów firmowych, a znalezienie adresu w rejestrze, w bazie dostawcy albo w mediach społecznościowych nie jest zgodą w rozumieniu ust. 1. Przyjęcie zaproszenia, udział w webinarze czy wcześniejszy zakup również jej nie zastępują. Szczegółowe omówienie zasad prospectingu znajduje się w artykule o art. 398 PKE.
Wniosek dla bazy jest następujący: kupiona lub zbudowana lista ułatwia wybór firm i przygotowanie rozmowy, ale sama w sobie nie daje podstawy do wysyłki informacji handlowej. Polecenie przez osobę trzecią nie zastępuje zgody na kontakt handlowy, a reklamę kierowaną do wybranych kont trzeba ocenić osobno, pod kątem użytego mechanizmu.
Wzbogacanie danych w CRM
Wzbogacanie polega na uzupełnianiu rekordów w CRM o informacje, których firma jeszcze nie ma: branżę, wielkość, formę prawną, adres siedziby czy osoby w komitecie zakupowym. Przy firmach klucz stanowi NIP, KRS lub REGON, bo te identyfikatory ułatwiają połączenie rekordu z rejestrem, choć dopasowanie warto zweryfikować. Dla danych z REGON wygodnym kanałem jest wspomniane API, które pozwala odświeżać dane o znanych firmach bez ręcznej pracy.
Przy zautomatyzowanym wzbogacaniu warto przyjąć kilka zasad:
- przy każdym polu zapisuje się źródło i datę pozyskania, bo informacje z art. 14 trzeba umieć podać;
- dane z rejestru nadpisują dane z listy zewnętrznej, a nie odwrotnie;
- osobne pole przechowuje status sprzeciwu i datę jego wniesienia, a import z zewnątrz nie może go zerować;
- przy każdej bazie wskazuje się właściciela, który odpowiada za jej aktualizację.
Sposób wyboru firm i ich kwalifikacji przed kontaktem opisujemy w artykule o prospectingu B2B.
Kiedy zbudować bazę samemu
Własna baza ma sens, gdy lista docelowych firm jest wąska i dobrze opisana. Przykładem jest producent maszyn, który sprzedaje do 200 zakładów z określonej branży w kraju (założenie przykładowe). Zewnętrzni dostawcy mogą nie mieć takiej niszy zweryfikowanej, a praca nad listą obejmuje: wybór firm z rejestrów według PKD i regionu, sprawdzenie strony internetowej, ustalenie osób w komitecie zakupowym. Takie podejście jest podstawą kampanii account based marketing, w której zespół pracuje na starannie wybranych kontach, a nie na masowej liście.
Zakup gotowej bazy bywa rozsądny, gdy rynek jest szeroki, a czas krótki. Wtedy lista służy do wstępnej selekcji, a przed użyciem sprawdza się próbkę rekordów, a osobno całą listę pod kątem pochodzenia danych i podstaw prawnych. Pośrednim rozwiązaniem jest lista własna, uzupełniona zewnętrzną w ściśle określonym zakresie. Wybór warto oprzeć na 3 kryteriach: liczbie docelowych firm, wartości 1 klienta oraz zdolności zespołu do utrzymania danych w aktualności.
Jak to robimy w JAAQOB
W kampaniach account based marketing przygotowujemy strategię, planujemy działania i prowadzimy je, na przykład na LinkedInie, od 10 000 zł netto miesięcznie, przy czym budżet reklamowy firma płaci osobno. W automatyzacji sprzedaży łączymy się z systemami, które mają API, i budujemy z danych jezioro danych oraz dashboardy. Mamy za sobą ponad 300 audytów strategicznych. Możesz też umówić bezpłatną konsultację ekspercką.
Najczęstsze pytania o bazę firm B2B
Czy baza firm B2B jest legalna?
Tak, jeżeli pochodzenie danych i sposób ich użycia spełniają wymogi RODO oraz PKE. Same dane o firmach z rejestrów są jawne, ale dane osobowe decydentów podlegają RODO, a wysyłka informacji handlowej wymaga uprzedniej zgody według art. 398 PKE. Ocenę konkretnego procesu warto uzgodnić z prawnikiem.
Skąd wziąć bezpłatną bazę firm?
Dane identyfikacyjne firm są w KRS, CEIDG i REGON, z czego REGON udostępnia bezpłatne API wyszukujące po numerach REGON, NIP lub KRS. Rejestry nie dają jednak bezpośredniego kontaktu do osoby decyzyjnej. Telefon i e-mail przedsiębiorcy w CEIDG są widoczne tylko wtedy, gdy zostały podane i nie zostały zastrzeżone.
Czy mogę wysłać e-mail do firmy z adresu znalezionego w rejestrze?
Przepis art. 398 ust. 1 PKE wymaga uprzedniej zgody na przesyłanie informacji handlowej, a udostępnienie adresu w rejestrze nie jest zgodą na ofertę od dowolnego nadawcy. Zgoda może wynikać z udostępnienia adresu w celu przesyłania informacji handlowej (ust. 2). Sprawę warto skonsultować z prawnikiem.
Czy muszę informować osoby z kupionej bazy, że mam ich dane?
Tak, co do zasady. Art. 14 RODO nakłada obowiązek informacyjny, gdy dane nie pochodzą od osoby, której dotyczą, najpóźniej w ciągu miesiąca od ich pozyskania, a przy komunikacji z osobą najpóźniej przy pierwszym kontakcie. Art. 14 ust. 5 przewiduje wyjątki, na przykład gdy osoba już ma te informacje.
Co to są dane intencji zakupowej?
To sygnały wskazujące, że firma lub osoba może szukać rozwiązania, na przykład odwiedziny na stronach o danym temacie albo pobranie materiału. Mogą pochodzić z własnych kanałów firmy lub od zewnętrznego dostawcy. Przy zbieraniu ich na stronie obowiązuje art. 399 PKE, a przy zakupie warto zapytać o podstawę prawną i zakres sygnału.
Jak sprawdzić jakość kupionej bazy firm?
Najprościej wykonać test próbki: wylosować część rekordów i porównać je z rejestrami oraz stroną firmy. Sprawdza się zgodność nazwy i NIP, aktualność stanowiska, duplikaty i dopasowanie do profilu idealnego klienta. Odsetek błędów w próbce jest podstawą do rozmowy z dostawcą.